De vermoeide reiziger

Surprises: Ik moet eerlijk bekennen dat wij niet zo van de surprises in het klein waren. Bij ons geen in watten en stroop verpakte rommelige rotzooi. Als er dan toch surprises gemaakt moesten worden, dan werd dat groots aangepakt. Een item waar alle pakjes voor de hele familie in pasten.

De eerste keer werd er wekenlang in stilte geknutseld als de kater en de muisjes van huis waren. Er werd geknoeid met papier-mache tot er zich een gezicht vormde, dagen lag het op een geheime plek te drogen tot het geverfd kon worden. Uren lang werd er witte wol uitgeplozen en gekamd. Voorzichtig werd de baard en snor opgeplakt. De juiste kleding werd genaaid en toen eindelijk na een paar weekjes ingespannen bezig geweest te zijn, was bijna alles klaar. Een oude broek en trui werden aan elkaar vast genaaid en in de middag van de 5de december gevuld met cadeautjes voor de hele familie. Het hoofd werd er op gezet en de vermoeide reiziger werd verder aangekleed. Eindelijk was al het werk gedaan. Voorzichtig legde ik hem op ons bed en sloot de slaapkamer gordijnen.

“De vermoeide reiziger” verder lezen

Sinterklaas Avond

Wij vierden bij ons thuis allang geen Sinterklaas meer,  maar een gezellig avondje met wat Sinterklaas snoepgoed, een spelletje en een leuke film, dat gebeurde meestal nog wel.  Een van de eerste jaren dat de zonen, met hun vrouwen op zichzelf woonden en jongste dochter het feest bij aanstaande schoonouders ging vieren, zou dan ook, naar wij vreesden,  een saaie bedoening worden.  Dat konden we toch niet zomaar laten gebeuren, dus viste ik met oudste dochter twee jutte zakken van zolder, togen we naar de dichtsbijzijnde supermarkt en kochten er van ieder soort Sint snoep een paar.  Met een tas gevuld met speculaas- en taaipoppen, chocoladeletters, zakken kruidnootjes, banketstaaf,  suikerbeestjes en borstplaat liepen wij huiswaarts, verdeelden de buit eerlijk over de twee zakken en schreven het volgende gedicht.
“Sinterklaas Avond” verder lezen